ikâme


ikâme
(A.)
[ ﻪﻡﺎﻗا ]
1. kaldırma.
2. oturma.
3. yerine koyma.
♦ ikâme etmek yerine koymak.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • ikame — is., esk., Ar. iḳāme 1) Yerine koyma, yerine kullanma 2) Ayağa kaldırma, ayakta durdurma 3) Dava açma 4) sf. Yerine konulan, yerine geçen Birleşik Sözler ikame mal Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller ikame etmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İKAME — Oturtmak. Mukim olmak. Yerleştirmek. İskân eylemek. Bulundurmak. Meydana koymak. Vücuda getirmek. Dâva açmak. Ayağa kaldırmak. Kıyam etmek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İKAME-İ DA'VA — Dâvâ açma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ikame — yerine koyma; yerine kullanma; dikme;yerine geçme; kaim olma …   Hukuk Sözlüğü

  • ikame etmek — 1) yerine koymak 2) ayakta durdurmak Nöbetçi ikame etmek. 3) dava açmak Mahkeme bir Musevi nin Ari ırka mensup biri aleyhine ikame ettiği davayı kabule yanaşmıyor. R. H. Karay …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ikame mal — is., huk. Birbirlerinin yerine geçen, konulabilen mal Şekerin bulunmadığı durumlarda pekmez bir ikame maldır …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İKAME-İ BEYYİNE — Şâhid getirme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ikame mal — Birbirlerinin yerine geçen, konulabilen mal …   Hukuk Sözlüğü

  • kaikame — adv. kažkame: Aš aną kaikame mačiau Als …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • mal — is., Ar. māl 1) Bir kimsenin, bir tüzel kişinin mülkiyeti altında bulunan, taşınır veya taşınmaz varlıkların bütünü Mal vardı, mülk vardı. At vardı, araba vardı. Ö. Seyfettin 2) Büyükbaş hayvan Boz atlar yağız değildi, artık; mallar erimiş,… …   Çağatay Osmanlı Sözlük